จากหนังสือ  ชีวาของชีวิต ๑  โดย  ท่านปิยโสภณ

จากหน้า   สรรสาระ

*  มนุษย์จะรู้สึกเป็นทุกข์ที่ต้องทนทำในสิ่งที่ไม่ชอบ   ทนอยู่กันคนที่ไม่รัก  ต้องฝืนคุยกับคนที่อัธยาศัยไม่ตรงกัน  แต่บางครั้งชีวิตก็ต้องฝืน

*  บางครั้งเราไม่ได้สมหวังไปทุกอย่าง  โชคร้ายของมนุษย์  คือ  การไม่รู้ว่าตัวเองโชคดี

*  ความทุกข์มักเกิดจากการเรียกหาสิ่งที่หายไปในชีวิต  มิใช่  เพราะ  ไม่มีอะไรในชีวิต

*  ขอให้ถามตัวเองเสมอ  ว่า  อะไร  และใครเล่า  ที่ทำให้ชีวิตน้อยๆของเรา  ต้องยุ่งเหยิงเพียงนี้

*  การพยายามจะแก้  บางครั้ง  ก็คือการผูกปมใหม่ของชีวิต  หากไม่นิ่ง

*  งานอดิเรก  คือ  ยาอายุวัฒนะ  ขอให้ชีวิตมีงานอดิเรกทำเสมอ

*  การพยายามเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้  ด้วยตัวเราเป็นความทุกข์ทรมานทุกขณะจิต

*  เมื่อเราเปลี่ยนแปลงไม่ได้  เราต้องหันหน้ามายอมรับความจริง  แล้วจะสบายใจ

*  ชีวาของชีวิต  อยู่ที่การปรับความคิดให้เข้ากับบรรยากาศ

*  ชีวิตที่พยายามจะเอาชนะกัน  โดยไม่คิดยอมแพ้กัน  เป็นสิ่งที่น่าสงสาร  แม้ชนะก็เป็นชัยชนะที่พ่ายแพ้

*  การดื้อรั้นเอาชนะกัน  สุดท้ายก็จะพ่ายแพ้ทั้งสองฝ่าย

*  ยิ่งโลกเจริญก้าวหน้ามากเท่าใด  ความอดทนของมนุษย์ก็ยิ่งมีน้อยเท่านั้น

*  มนุษย์เป็นทุกข์เพราะติดสะดวกสบายมากเกินไป  ขณะสบายต้องลองลำบากดูบ้าง

*  โลกถูกสมมติว่าเจริญด้วยวัตถุ  ทำให้คนพึ่งพาอาศัยกันน้อยลง  หันไปพึ่งเครื่องจักรกลแทน

*  สิ่งที่มิได้ลงมือทำเอง  เราจะขาดความผูกพันและความภูมิใจเหมือนแม่เลี้ยงลูกเอง  จะผูกพันธ์ทางจิตวิญญาณ

*  การได้ทำอะไรเอง  และทำอะไรๆ  เองได้เป็นความสุข  มิใช่สิ่งน่าละอาย  แม้จะช้าไปบ้าง

*  การสร้างชีวิตต้องไม่ใจเร็วด่วนได้  การใจเร็วด่วนได้  มิใช่การสร้างแต่เป็นการทำลายโดยเฉพาะวิถีชีวิต

*  จิตรกรที่วาดภาพได้งดงาม  ก็เพราะเข้ามีความพากเพียรพยายาม  มิใช่ ใจเร็วด่วนได้

*  วิริยะ  หมายถึง  การไม่ใจเร็วด่วนได้  เพียงเอ่ยปากก็สำเร็จ  แต่วิริยะคือมุมานะบากบั่น

*  ความสำเร็จ  ยังไม่สำคัญเท่ากับ วิธีไปสู่ความสำเร็จนั้น

*  เด็กที่ขยันขันแข็งไม่ปริปากบ่น  น่าสรรเสริญกว่าเด็กประเภทหนักไม่เอาเบาไม่สู้

*  การที่โจรทำโจรกรรม  มิใช่ว่าเขาไม่รู้ถูกผิด  แต่เป็นเพราะใจเขาอ่อนกำลัง  พ่ายแพ้ความโลภ

"การรู้จักตนเอง"  เป็นวิชาชั้นเลิศที่มนุษย์ทุกคนใฝ่ฝันหา  เราร่ำเรียนสารพัดวิชาความรู้ใส่ตัว  บางทีเรารู้เกือบจะทุกอย่าง  ยกเว้นตนเอง  บางบทบาทของชีวิต  เราได้เป็นทุกตำแหน่งตั้งจนโตสุดและเป็นได้ดีเกือบจะทุกบทบาท  ยกเว้นไม่มีโอกาสเป็นตัวของตัวเอง"

- สาธุ -

edit @ 11 Jul 2010 01:58:29 by ☺KOOK☺○•♥•○☻KAI☻

Comment

Comment:

Tweet

Excellent & remarkable post!
I have been visiting various blogs for my Coursework help research.I have found your blog to be quite useful. Keep updating your blog with valuable information....... Regards

#8 By Coursework help (182.178.115.87) on 2010-10-14 19:21

ขอบคุณทุกคอมเม้นนะคะ แค่รู้ว่ามีคนอ่าน ก็ดีใจที่สุดแล้วคะ ขอบคุณจากใจจริง ถึงจะเป็นสิ่งที่เล็กๆแต่ยิ่งใหญ่ในความรู้สึกคะ

#7 By ☺KOOK☺○•♥•○☻KAI☻ on 2010-08-03 02:00

โชคร้ายของมนุษย์ คือ การไม่รู้ว่าตัวเองโชคดี The Best SENTENCE.

อนุโมทนาบุญด้วยนะครับกับท่านที่นำมาเผยเเพร่

เรื่องดีๆ มีสาระ นำไปคิดนำไปใช้ได้ทุกประโยค

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#6 By cesarmonsters on 2010-07-15 00:02

"การรู้จักตนเอง" เป็นวิชาชั้นเลิศที่มนุษย์ทุกคนใฝ่ฝันหา เราร่ำเรียนสารพัดวิชาความรู้ใส่ตัว บางทีเรารู้เกือบจะทุกอย่าง ยกเว้นตนเอง บางบทบาทของชีวิต เราได้เป็นทุกตำแหน่งตั้งจนโตสุดและเป็นได้ดีเกือบจะทุกบทบาท ยกเว้นไม่มีโอกาสเป็นตัวของตัวเอง"

เราชอบประโยคนี้ เราว่าเด็กส่วนใหญ่เป็นยังงี้ บางคนกลัวเลยไม่กล้าเดินออกมา แต่เราค้นพบตัวเองมาได้ปีนึงแล้วและวันนี้ก็แน่ใจขึ้นและแน่ใจมากขึ้นเรื่อยๆตามกาลเวลา(อย่างที่บอกไว้ในบล็อค)

ขอบคุณที่ไปเยี่ยมนะ ยินดีที่ได้รู้จัก :)

#5 By PLUEMZ* on 2010-07-12 22:11

โชคร้ายของมนุษย์คือการที่ไม่รู้ว่าตัวเองโชคดี ชอบมากครับกับประโยคนี้

#4 By enuyacha on 2010-07-11 20:22

ขอบพระคุณที่ไปเยี่ยมเยียนเคอะ cry Hot! Hot!

#3 By Zerun Dark on 2010-07-11 02:13

Hot! Hot!

เฉียบขาดเลย

#2 By ปลาวาฬ on 2010-07-11 01:37

Hot! Hot! Hot!

ความสำเร็จ ยังไม่สำคัญเท่ากับ วิธีไปสู่ความสำเร็จนั้น

ชอบมากค่ะอันนี้
เป็นบทความที่ดีจริงๆ
อยากให้มนุษย์โลกไม่หลงในวัตถุ

เฮ้อ~

#1 By ฮะเหม่ย on 2010-07-11 01:30